Na poziomie klubowym grał dla Northern Suburbs Rugby Club. Został wybrany do stanowej drużyny Nowej Południowej Walii, w której w latach 1947–1950 rozegrał dziesięć spotkań. W australijskiej reprezentacji zadebiutował testmeczem z All Blacks w czerwcu 1947 roku, po czym został pominięty w powołaniach na odbywającą się na przełomie roku wyprawę po północnej półkuli. Powrócił do kadry w roku 1949 i zaliczył siedem występów w towarzyskich meczach podczas tournée po Nowej Zelandii, a karierę reprezentacyjną zakończył testmeczem przeciwko British and Irish Lions w sierpniu 1950 roku. Po zakończeniu kariery zawodniczej był trenerem i działaczem w rodzinnym Mosman.
Przy braku powołań do reprezentacji rugby skoncentrował się na treningach piłki wodnej. Wraz z australijską reprezentacją uczestniczył w olimpijskim turnieju podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948.
Został członkiem New South Wales Hall of Champions, a jego nazwiskiem zostało nazwane wyróżnienie dla grającego fair play sportowca Norths Pirates Junior Rugby Union Club.
Przypisy