Sigmund Bakala (ur. 12 czerwca 1925 we wsi Lipová (okres Holešov, dzis. Přerov), zm. 4 września 1951 w Pradze) – czeski działacz antykomunistycznego ruchu oporu, ofiara stalinowskiego terroru.
Życiorys Pochodził z rodziny katolickiej. Był synem Sigmunda Bakaly i Zofii z d. Pavlíčkovéj. W czasie II wojny światowej czynnie pomagał partyzantom antyfaszystowskiego ruchu oporu. Po zakończeniu wojny wstąpił do Straży Ochrony Pogranicza i służył na granicy czechosłowacko-niemieckiej. W 1945 wstąpił do Komunistycznej Partii Czechosłowacji, ale wkrótce z niej wystąpił jako przeciwnik kolektywizacji rolnictwa. W kwietniu 1946 związał się z jednym z oddziałów antykomunistycznych działających w Górach Hostyńskich. Do oddziału dołączali ci, którym udało się uciec przed prześladowaniami prowadzonymi przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Dowódcą oddziału został pod koniec 1949 kpt „Vlk” (Miloslav Pospíšil). Celem ataków oddziału byli funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa i współpracownicy władz komunistycznych. Oddziałowi udało się przetrwać bez większych strat do 1951.