Bormann zauważa, że te fantastyczne motywy wypełniają psychologiczną lub retoryczną potrzebę kreatywnego myślenia i pozwalają na interpretację zdarzeń. Analiza motywów fantastycznych jest humanistyczną metodą retorycznej krytyki.
Motywy fantastyczne są podzielone na trzy następujące rodzaje: Motywy tła (setting themes) – obrazują, gdzie akcja ma miejsce i gdzie postaci grają swoje role Motywy postaci (character themes) – opisują aktorów w dramacie, przypisują im pewne im pewne cechy i motywy, co oznacza, że mają oni pewne cechy Motywy zachowania (action themes) lub linie fabuły powiązane z akcją dramatu
Symbole-sygnały Symbol-sygnał to słowo, fraza, slogan, niewerbalny znak lub gest, który powoduje zapoczątkowanie poprzednio wspomnianych reakcji łańcuchowych dzielenia fantazji i emocji. Przykładem symbolicznego sygnału może być naklejka na zderzaku, która wprowadza obserwatora do większej dzielonej z innymi rzeczywistości. Symboliczne sygnały mogą także zwiększyć spójność grupy.
Fantastyczne wzorce Fantastyczny wzorzec jest to rozpowszechniony fantastyczny motyw pojawiający się w wielu retorycznych wizjach. Poprzez dostarczanie znanych odniesień pomagają one w nadawaniu sensu nowym zjawiskom.