Nr teczki 263: Dokumenty po Zygfrydzie i Jerzym Gölisach..
Po wybuchu II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej był zastępcą przewodniczącej Polskiego Komitetu Opiekuńczego w Sanoku, Zofii Skołozdro, w ramach Powiatowego Oddziału Rady Głównej OpiekuńczejJacek Chrobaczyński, Okupacji dzień powszedni, W latach II wojny światowej i konspiracji, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 667.•. Po zakończeniu wojny zaangażował się w próbę reaktywacji sanockiego „Sokoła”, wówczas 13 stycznia 1946 został wybrany prezesem, po czym zrezygnował i w lutym 1946 objął funkcję wiceprezesa••.
thumb|240px|Nagrobek Jadwigi i Zygfryda Gölis w Sanoku Prywatnie rozwijał pasję malarską. Jego żoną została Jadwiga, pochodząca z ziemiańskiej rodziny Leszczyńskich, córka Franciszka Leszczyńskiego i Leopoldyny z domu Walter oraz siostra Franciszka (ur. 3 stycznia 1878, zm. 9 lipca 1952•). Ich dziećmi byli Jerzy (inżynier, wykładowca), Stefan (1909–1959, praktykant szewski, pracownik kopalnictwa naftowego), Maria (1907–1994, po mężu Bieńkowska), Anna (ur. 1915). Zygfryd Gölis zamieszkiwał w Sanoku przy ulicy Jana III Sobieskiego 207 (pod tym samym adresem zamieszkiwała rodzina sędziego Jana Hroboniego), a do końca życia pod numerem 6. Zmarł 26 stycznia 1953 w Sanoku.