Niektóre z nich były nagradzane na obozowych konkursach muzycznych"Gusen - przedsionek piekła" Jerzy Osuchowski, Wydawnictwo MON 1961, s.146-147. Organizował koncerty i recytacje, na których deklamowali swoje utwory poeci obozowi: Grzegorz Timofiejew, Zdzisław Wróblewski, Mieczysław Paszkiewicz i inni. Wraz z dwoma przyjaciółmi: Stanisławem Walczakiem (pseud. Bim) – oraz Zdzisławem Wróblewskim stworzył rodzaj grupy artystycznej „Klub Trzech Wagabundów”"Mathusen-Gusen poezja i pieśni więźniów" Stanisław Dobosiewicz, Instytut Wydawniczy PAX, 1983, s.178. W maju 1945, po wyzwoleniu obozu przez Amerykanów, redagował wraz ze Zdzisławem Wróblewskim kilkanaście numerów gazetki „Wspólny Front” w Linzu. W sumie, jako polityczny więzień obozów nazistowskich, przeżył tam pięć lat i jeden dzień.
Po wojnie, początkowo mieszkał w Austrii, następnie w Niemczech. Studiował filozofię na Uniwersytecie w Dillingen, w BawariiZa: The Hemet News, 2 Marca 1994, s. A-6. Był również kierownikiem muzycznym polonijnego teatru w Monachium. Rysował do "Słowa Polskiego" i "Lecha". Był wszechstronnie uzdolniony. Komponował, pisał, rysował, również rzeźbił. W 1947 na wystawie w Monachium zdobył nagrodę za rzeźbę w drewnie. W 1949 roku wraz z żoną Aliną wyjechał do USA. Urodził im się syn Lech.