zjeżdżając studnią iść korytarzem zaczynającym się w salce nad studnią a następnie meandrem pokrytym lodem do dużej lodowej sali – Sali Lodowych Chłopków. Stąd można dostać się do Salki Piaszczystej (idzie od niej niezbadany ciąg) lub Sali z Lodowymi Firankami o dnie pokrytym lodem. Sala z Lodowymi Firankami stanowi dno 39-metrowego komina z ciasną szczeliną w stropie. Odchodzą z niej korytarze: jeden biegnie do Czarnej Salki kończącej się szczelinami. drugi do salki, która przechodzi w meander doprowadzający do okna w Studni Cieni, 13 metrów nad jej dnem. trzeci do Sali Lodowej z Diabłem, skąd prowadzą dalej niezbadane korytarze.
W jaskini cały rok zalega śnieg i lód. Roślinność nie występuje.
Historia odkryć Otwór jaskini odkrył Janusz Flach z Zakopanego 10 lipca 1960 roku. W tym samym roku osiągnięto dno Studni Cieni.
W 1961 roku odkryto dalsze partie z salami Lodowych Chłopków i Lodowych Firanek.
W 1962 roku odkryto ciąg do Sali Lodowej z Diabłem.
W latach 1964–1965 zbadano partie położone poniżej Czarnej Salki.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie lodowe