Jan Szulecki (ur. 8 maja 1936 w Sułkowie koło Pułtuska, zm. 21 maja 2005) – polski dowódca wojskowy, pułkownik Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Życiorys Służbę wojskową rozpoczął w 1955 r. jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie. We wrześniu 1959 r. otrzymał promocję na pierwszy stopień oficerski jako prymus.
Jego pierwszym stanowiskiem służbowym byl etat dowódcy plutonu w 82 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej 16 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej. Następnie w 1965 r. dowodził baterią 57 mm armat przeciwlotniczych w 75 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej. W 1967 r. dowodził dywizjonem w tym samym 75 pułku, a w 1968 r. udał się Akademii Sztabu Generalnego WP na studia, które ukończył w 1971 r., a następnie powrócił do macierzystego pułku. Od 1971 do 1973 piastował obowiązki szefa sztabu, a przez następny rok pełnił obowiązki zastępcy dowódcy pułku ds. liniowych. Jesienią 1974 r., po wydzieleniu sił i środków z 75 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej, przegrupował się do Szczecina, gdzie zorganizował nowy 55 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej. Dowodził 55 pułkiem do listopada 1976 r., po czym przeszedł na stanowisko dowódcy 124 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej 12 Dywizji Zmechanizowanej. W lutym 1982 r. został Szefem Obrony Przeciwlotniczej w 12 DZ. Jesienią 1982 r.