Za nim zaczynają się dwie pochylnie (I Pochylnia i II Pochylnia), które doprowadzają do Syfoniku Salome. Stąd Kruchym Korytarzykiem dochodzi się do I Studni (w bok odchodzi korytarz kończący się zawaliskiem). Ciąg główny prowadzi przez I Studnię (30 metrów) do II Studni (13 metrów). Na dnie II Studni zaczyna się korytarz kończący się zawaliskiem. Oddziela ono Jaskinię Miętusią Wyżnią od Jaskini Miętusiej – dawniej były one połączoneJerzy Grodzicki (red.): Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinie Zachodniego Zbocza Doliny Miętusiej. Warszawa: PTPNoZ..

Przyroda Ściany jaskini są mokre. Można na nich zobaczyć wymyte przez wodę belemnity (w Rurze oraz I Studni).

W jej dolnej części znajdują się małe jeziorka, a także błotniste syfony.

Jaskinię zamieszkują nietoperze. Historia odkryć Jaskinia została odkryta przez Wacława Szymczakowskiego w 1949 roku, który zbadał jej główny ciąg.

Rok później zbadano niektóre boczne studnie i korytarze.

W latach 1963–1965 pokonano syfony i odkryto obszerne partie za nimi.

W latach 1969–1970 dotarto przez I i II studnię do dna jaskini.

W latach 1993–1995 odkryto kilkanaście metrów nowych korytarzy.

Przypisy

Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich Kategoria:Jaskinie polskich Tatr