w 1880 roku) za Jana Pusłowskiego, dobra te przeszły z posagiem w ręce Pusłowskich i pozostawały w nich do końca XIX wieku, po czym zostały rozparcelowane.
Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Sienno, wcześniej należące do województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazło się na terenie powiatu nowogródzkiego (ujezdu) guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Sienno wróciło do Polski, weszło w skład gminy Lubcz w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 2009 roku w Siennie mieszkało 95 osób.
Dawny dwór Obuchowiczowie, a później Pusłowscy mieszkali w dużym, jedenastoosiowym, drewnianym dworze. Był to parterowy dom ze środkową, trójosiową częścią piętrową, z wieńczącym ją trójkątnym szczytem. Budynek był przykryty wysokim, gontowym, płaskim, czteropadowym dachem z dwiema półokrągłymi lukarnami. Przed piętrową częścią, od strony podjazdu, był szeroki taras, nad którym zaprojektowano taras wsparty na dwóch konsolkach.