Świątynię ufundowaną przez cesarza Fasiledesa (1632–1667) i cesarzową-matkę Ueld Saele konsekrowano w 1655/66 w obecności cesarzówny Jodyty. Restauracja w 1750 nadała budowli charakterystyczny styl gonderski.
Kościół został zbudowany na planie kwadratu, otacza go kolumnada. Zachowały się barwne freski, m.in. przedstawiające dziewięciu apostołów.
W środku, za westybulem, znajduje się część uznawana za świętą, do której wstęp mają jedynie duchowni. Pielgrzymi-mężczyźni mogą wejść do westybulu, podczas gdy kobiety muszą pozostać na dziedzińcu. Przed kościołem znajdują się kamienne trony, gdzie byli koronowani cesarze Etiopii.
Obok kościoła znajduje się nowy Kościół Matki Bożej z Syjonu wzniesiony w 1964 z inicjatywy cesarza Hajlego Syllasje I, do którego wstęp mają również kobiety. Z boku nowego kościoła wybudowano dzwonnicę.
Pomiędzy świątyniami znajduje się również mniejsza kaplica – Kaplica Tablic – także wzniesiona przez cesarza Hajlego Syllasje I w 1965.