Od dolnego obszernego otworu zaczyna się ślepa studnia (17–18 metrów głębokości) ze śniegiem na dnie. Trawersując jej ścianę, dochodzi się na most nad II studnią, również ślepą, o głębokości 15 metrów. Trawersując również tę studnię, dociera się do salki, z której prowadzi pionowa szczelina kończąca się na dnie kominka z zaciskiem w stropie. Za zaciskiem dochodzi się do komina (18 metrów wysokości). Górny wylot komina przechodzi w ciasny meander, który prowadzi w dwie strony. W jedną po kilkunastu metrach zwęża się, przechodząc w szczelinę, w drugą prowadzi do zawaliskowej sali nad progiem (13 metrów), gdzie przez drugi otwór (na zdjęciu obok) można zjechać na półkę przy pierwszym otworze. Znad drugiego otworu można też wspiąć się w górę do salki przy kolejnym, trzecim otworze (na zdjęciu obok), skąd komin (22 metry wysokości) prowadzi do niewielkiego korytarzyka zakończonego czwartym otworemJerzy Grodzicki (red.): Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinie Wschodniego Zbocza Doliny Miętusiej. Warszawa: PTPNoZ..
Przyroda Namulisko jaskini tworzą gruz i bloki skalne. Przy większych opadach od strony czwartego otworu płynie woda.