Gurij Iwanowicz Marczuk (ros. Гу́рий Ива́нович Марчу́к, ur. 8 czerwca 1925 we wsi Pietro-Chiersoniec w obwodzie orenburskim, zm. 24 marca 2013 w Moskwie) – radziecki fizyk, matematyk, polityk, działacz partyjny, Bohater Pracy Socjalistycznej (1975).
Życiorys Początkowo był pomocnikiem kombajnisty, w latach 1943–1945 brał udział w wojnie z Niemcami, służył w wywiadzie artyleryjskim. Od 1947 członek WKP(b), w 1949 ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Mechanicznym Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego, pracował w Moskiewskim Instytucie Geofizycznym Akademii Nauk ZSRR, gdzie 1952 ukończył aspiranturę. Od 1952 pracownik naukowy Instytutu Geofizycznego Akademii Nauk ZSRR, od 1953 pracownik Laboratorium „W” Pierwszego Głównego Zarządu Rady Ministrów ZSRR, później Instytutu Fizyczno-Energetycznego Państwowego Komitetu ZSRR ds. Wykorzystywania Energii Atomowej w Obnińsku, w latach 1953–1962 kierował Wydziałem Matematycznym tego instytutu. Od 1962 zastępca dyrektora Instytutu Matematyki Syberyjskiego Oddziału Akademii Nauk ZSRR w Nowosybirsku, od 1963 dyrektor Centrum Obliczeniowego Instytutu Matematyki Syberyjskiego Oddziału Akademii Nauk ZSRR, 1964–1979 dyrektor wydzielonej i samodzielnej organizacji Centrum Obliczeniowego Syberyjskiego Oddziału Akademii Nauk ZSRR.