thumb|240px|Dobrze rozwinięty okaz thumb|240px|Siatecznica okazała w okresie tworzenia zarodników Siatecznica okazała (Brefeldia maxima (Fr.) Rostaf.) – gatunek śluzowców.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji: Brefeldia, Stemonitidaceae, Stemonitida, Incertae sedis, Myxogastrea, Mycetozoa, Amoebozoa, Protozoa (według Index Fungorum).
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1825 r. Elias Fries nadając mu nazwę Reticularia maxima. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu polski botanik Józef Rostafiński w 1873 r. Jest to jedyny gatunek należący do monotypowego rodzaju Brefeldia.
Synonimy: Brefeldia maxima var. sibirica Lavrov1929 Licea perreptans Berk. 1848 Reticularia maxima Fr. 1825
Morfologia i biologia Tworzy białe, śluzowate, bezkształtne plazmodium, które nie zawiera chlorofilu i nie posiada błon cytoplazmatycznych. Jest to największe plazmodium wśród wszystkich gatunków śluzowców na całym świecie. W Północnej Walii znaleziono okaz, który miał powierzchnię około 1 m², grubość około 1 cm i ważył 20 kg. Było to rekordowe plazmodium. Jeśli zaś weźmie się pod uwagę, że plazmodium, póki jeszcze jest białe, jest tworem jednokomórkowym, to była to także jedna z największych komórek na świecie. Przeważnie jednak plazmodium siatecznicy okazałej osiąga średnicę 4–30 cm i grubość 0,5–1,5 cm.