W 1938 nastąpiła reorganizacja podporządkowania i struktur kawalerii KOP. Szwadrony zakwalifikowano do odpowiednich typów jednostek w zależności od miejsca stacjonowania. Szwadron zakwalifikowano do grupy II. Organizacja szwadronu kawalerii na dzień 20 listopada 1938 przedstawiała się następująco: dowódca szwadronu, szef szwadronu, drużyna ckm, drużyna gospodarcza, patrol telefoniczny i dwa plutony liniowe po cztery sekcje w tym sekcję rkm. Liczył 2 oficerów, 1 chorążego, 6 podoficerów zawodowych, 4 podoficerów nadterminowych i 72 ułanów. Na uzbrojeniu posiadał 2 ckm, 2 rkm, 73 karabinki, 76 szabel. Posiadał też 83 konie wierzchowe. Szwadron wchodził w skład pułku KOP „Zdołbunów”. Do 17 września stacjonował w pokojowym m.p..
Żołnierze szwadronu Dowódcy szwadronu rtm. / mjr Leonard Michalski (od 1 grudnia 1924) rtm. / mjr Wiktor Stanisław Baranowski (I 1927 - 31 III 1930 → dowódca szwadronu zapasowego 13 puł.) mjr Marian Skrzynecki (31 III 1930 - 3 VIII 1931 → zastępca dowódcy 8 psk) rtm. Paweł Radowicki (24 VII 1931 − był w 1937)? rtm. Władysław Wichtowski (14 kwietnia 1934 – był w 1937) rtm. Edward Rudnicki z 21 p.uł.