Historia Rozwój ruchu w Europie thumb|Böttcherstraße w Bremie, Niemcy – pochodzący z lat 1920/30 przykład wpływu ekspresjonizmu na regionalną odmianę gotyku ceglanego thumb|Nadrzeczna zabudowa w Richmond w Londynie zaprojektowana przez Quinlana Terry’ego (1984–87) Na początku XX wieku historyzm i secesja nadal były dominującymi stylami w Niemczech. Austriacki architekt Adolf Loos krytykował tego typu architekturę i żądał całkowitej rezygnacji ze zdobień w eseju z 1913 roku pt. Ornament i zbrodnia. Wraz z powstaniem brytyjskiego ruchu Arts and Crafts Movement zamajaczyło na horyzoncie zderzenie wizji architektonicznych „modernistów” i „tradycjonalistów”. Gdy następował rozwój pierwszych dużych ruchów modernistycznych w Niemczech, takich jak Werkbund czy Bauhaus narodziło się pragnienie aby kontynuować i rozwijać klasykę w architekturze. Od 1904 roku aż do około 1955 roku w Niemczech dużym powodzeniem cieszył się koncentrujący się na ludowych tradycjach styl Heimatschutz. Przykładami realizacji dokonanych w tym nowym, klasycznym stylu są Muzeum w Hamburgu, Prinzipalmarkt w Münster czy rynek we Freudenstadt. Z kolei Böttcherstrasse w Bremie daje przykład podejścia do regionalnej odmiany gotyku ceglanego architektury ekspresjonizmu.