Nikołaj Aleksandrowicz Pietrowiczew (ros. Николай Александрович Петровичев, ur. 13 listopada 1918 we wsi Deli w guberni twerskiej, zm. 29 sierpnia 2002 w Moskwie) – radziecki polityk.
Życiorys Od 1932 pracował w fabryce im. Kirowa w Leningradzie początkowo jako uczeń ślusarza, a od 1934 ślusarz-brygadzista, od 1937 do 1938 był również sekretarzem fabrycznego komitetu Komsomołu i pomocnikiem dyrektora ds. pracy polityczno-wychowawczej. W 1938 wstąpił do Armii Czerwonej, kursant szkoły pułkowej, zastępca politruka kompanii samodzielnego batalionu łączności, od 1939 członek WKP(b), 1940-1941 słuchacz kursów młodszych politruków Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Od 1941 instruktor, później szef Domu Armii Czerwonej w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, następnie Południowouralskim Okręgu Wojskowym (do 1946), 1946-1947 pomocnik dyrektora szkoły rzemieślniczej w mieście Tuszyno, 1947-1950 instruktor Komitetu Miejskiego WKP(b) w Tuszyno. Od 1950 instruktor, potem szef sektora Komitetu Obwodowego WKP(b) w Moskwie, 1953 ukończył Moskiewski Obwodowy Instytut Pedagogiczny ze specjalnością wykładowca historii, 1954-1958 I sekretarz Komitetu Miejskiego KPZR w Krasnogorsku, następnie ponownie pracował w aparacie Komitetu Obwodowego KPZR w Moskwie - kierownik Wydziału Propagandy i Agitacji.