Eduards Prāmnieks (ur. 31 grudnia 1899 w guberni inflanckiej, zm. 29 lipca 1938) – łotewski komunista, radziecki działacz partyjny.
Życiorys Syn robotnika rolnego, od 1913 pracował jako murarz, w maju 1917 wstąpił do SDPRR(b). Od grudnia 1918 do marca 1919 nauczyciel w guberni inflanckiej, od marca do czerwca 1919 członek Czerwonej Gwardii Łotwy, od czerwca 1919 do maja 1921 żołnierz Armii Czerwonej, politruk łotewskiego pułku strzelców. Brał udział w karnych ekspedycjach na Froncie Zachodnim i Południowo-Zachodnim wojny domowej w Rosji, w marcu 1921 uczestniczył w likwidacji powstania w Kronsztadzie, 1921–1923 studiował na Komunistycznym Uniwersytecie Mniejszości Narodowych Zachodu im. Juliana Marchlewskiego. Od sierpnia 1923 do maja 1924 studiował na Komunistycznym Uniwersytecie im. Swierdłowa, od maja 1924 do maja 1925 sekretarz fabrycznego komitetu RKP(b) w Niżnym Nowogrodzie, od maja 1925 do sierpnia 1927 sekretarz odpowiedzialny Niżnonowogrodzkiego Miejskiego Rejonowego Komitetu RKP(b)/WKP(b).