Jej fasada jest zwieńczona schodkowym szczytem dwukrotnie przebudowanym: pod koniec XVII wieku i w 1898 roku – ozdobionym płycinami zamkniętymi półkoliście oraz dwoma oknami w kształcie owalu. Dach nad nawą jest dwuspadowy i ozdobiony jest wieżyczką na sygnaturkę, nad prezbiterium znajduje się dach stożkowy. W latach 1994–1996 została wymieniona konstrukcja dachowa i całość została pokryta blachą miedzianą. W 2001 roku zostało zainstalowane elektryczne ogrzewanie podłogowe. W 2003 roku została położona murowana posadzka.
Wyposażenie Do wyposażenia świątyni należą: 2 ołtarze boczne późnobarokowe z XVIII wieku mieszczące obrazy: Dzieciątka Jezus w sukience z XIX wieku. oraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z drugiej połowy XVII wieku (jest umieszczony w sukienkach z końca XVII wieku). W neogotyckim ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Augustyna z XVIII wieku, później przemalowany. Ambona pochodzi z końca XVIII wieku i w 2003 roku została odrestaurowana. W neogotyckich stallach boki, drzwiczki i zwieńczenie w kształcie fryzu herbowego z początku XVI wieku, zostało całkowicie odrestaurowane w 2003 roku. Obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem pochodzi z XVII wieku i w 1951 roku został odrestaurowany. Trzy marmurowe płyty nagrobne Zofii Bratoszewskiej, Doroty z Orłowskich Bratoszewskiej i zatarta z herbem Gryf reprezentują styl renesansowy.