29 sierpnia 1939 roku został zmobilizowany do 3 pułku lotniczego w Poznaniu. W nocy z 16 na 17 września przekroczył granicę Rumunii, a następnie drogą morską dotarł do Marsylii. Po upadku Francji udało mu się uniknąć powtórnej niewoli i z grupą polskich pilotów myśliwskich dotarł 24 czerwca 1940 roku do Liverpoolu. Został żołnierzem Polskich Sił Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-0665. Odbył przeszkolenie w 5 OTU, po którym 5 listopada 1940 roku otrzymał skierowanie do 303 dywizjonu myśliwskiego im. Tadeusza Kościuszki. 12 grudnia, na własną prośbę, został przeniesiony do „Poznańskiego” dywizjonu 302, w którym walczył prawie do końca wojny. 28 marca 1941 roku uzyskał grupowe zwycięstwo nad Ju 88. W styczniu 1944 roku objął dowództwo pierwszej eskadry i zastępstwo dowódcy dywizjonu. Ogółem podczas wojny wykonał 203 loty bojowe, w czasie których uratował 2 lotników przed utonięciem. Zaliczono mu zniszczenie 1/2 samolotu niemieckiego, jednak w dziennikach Kamińskiego wskazano na 3 zestrzelenia. Był sklasyfikowany na 354. pozycji Listy Bajana"Lista Bajana".