Według nich, ekwiwalencja jest idealną metodą do tłumaczenia przysłów, idiomów, stereotypów myślowych, wyrażeń rzeczownikowych i przymiotnikowych i odnoszących się do odgłosów zwierząt wyrazów dźwiękonaśladowczych.
Vinay i Darbelnet twierdzą, że „potrzeba tworzenia ekwiwalencji wynika z sytuacji i w sytuacji językowej języka źródłowego tłumacz powinien szukać rozwiązania”. Nawet jeśli semantyczny ekwiwalent w tekście źródłowym jest zacytowany w słowniku lub glosariuszu, jest to niewystarczający warunek do zapewnienia poprawnego tłumaczenia.
Ekwiwalencja w ujęciu Romana Jakobsona Kolejnym z wczesnych badaczy ekwiwalencji był rosyjski językoznawca Roman Jakobson. Częścią jego wkładu w teorię przekładu jest pojęcie „ekwiwalencji w różnicy” (equivalence in difference). Opierając się na podejściu semiotycznym do języka, zaproponował podział na trzy rodzaje tłumaczenia: Wewnątrzjęzykowe (intralingwalne;