Od 5 marca 1976 do 23 lutego 1981 zastępca członka, a od 3 marca 1981 do 25 kwietnia 1989 członek KC KPZR, jednocześnie I zastępca przewodniczącego Zarządu Towarzystwa Przyjaźni Radziecko-Chińskiej, od 1987 na emeryturze. Później był członkiem Rady Naukowej Instytutu Historii Wojskowej Ministerstwa Obrony ZSRR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR (1980-1989). Pochowany na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie.
Odznaczenia i nagrody Order Lenina (5 października 1984) Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy (dwukrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Przyjaźni Narodów Nagroda Państwowa ZSRR Medal „Za Odwagę” Order Suche Batora (Mongolska Republika Ludowa)
Bibliografia Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.) http://wwii-soldat.narod.ru/200/ARTICLES/BIO/rahmanin_ob.htm (ros.) http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&000/Date/Birth/1007 (ros.) http://www.biograph.ru/index.php?option=com_content&view=article&id=4425:rakhmanin&catid=36:veterans&Itemid=101 (ros.) http://www.moscow-tombs.ru/2010/rahmanin_ob.htm (ros.)