Największą część stanowią materiały powstałe po II wojnie światowej, w których odzwierciedla się uczestnictwo Zygmunta Nagórskiego w licznych organizacjach polonijnych, działalność edukacyjna oraz pewna część życia osobistego. Całość składa się z ośmiu części, większość z nich powstała w języku polskim. Spis zawartości obejmuje dziesięć stron. Część I. Korespondencja z lat 1939–1970 podzielona na prywatną i zawodową. W prywatnej znajdują się listy do Zygmunta Nagórskiego i jego żony Marii, wiele z nich to listy od syna, który wcześniej przeniósł się z Wielkiej Brytanii do Stanów Zjednoczonych. Korespondencja zawodowa jest ułożona alfabetycznie, poza tematyka prawną często poruszanym tematem są przeżycia z okresu wojny, początkowo opisywane na bieżącą, a następnie jako wspomnienia. Część II. Pisma i przemówienia z lat 1920–1968 związane z tematyką polityczną i gospodarczą m.in. teksty przemówień radiowych, artykuły prasowe, recenzje i notatki. Większość materiału w tej części została napisana w języku polskim. Część III Materiały i pisma prawnicze z lat 1924–1969.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zygmunt Nagórski (1884–1973) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.