Polskie obozy przesiedleńcze w Wielkiej Brytanii w latach 1946–1969 – grupa ponad 200 obozów przesiedleńczych na terenie Anglii i Walii, w których w latach 1946–1969 przebywali byli członkowie Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, członkowie ich rodzin oraz Polacy wyzwoleni z obozów koncentracyjnych i jenieckich na terenie Niemiec, Austrii i Włoch.
Tworzenie obozów było konsekwencją uznania przez Wielką Brytanię nowych, komunistycznych władz Polski i cofnięcia uznania dla rządu londyńskiego. Obozy miały służyć jedynie demobilizacji i rozformowaniu jednostek wojskowych i planowano ich rozwiązanie najpóźniej do 1949 roku. Zakwaterowani w nich ludzie mieli do wyboru powrót do Polski, dalszą emigrację (m.in. do USA, Kanady, Australii i Nowej Zelandii), lub też podjęcie pracy i osiedlenie się w Wielkiej Brytanii.
Początkowo obozami zarządzał Polski Korpus Przysposobienia i Rozmieszczenia, następnie instytucje i organizacje brytyjskie: National Assistance Board, National Service Hostels Corporation i inne, w tym też władze lokalne.