mały | prawoBertold Spuler (ur. 5 grudnia 1911 w Karlsruhe, zm. 6 marca 1990 w Hamburgu) – niemiecki historyk i orientalista. Znawca dziejów Mongołów.
Życiorys Studiował na uniwersytetach w Heidelbergu, Monachium, Hamburgu i Wrocławiu. W roku 1935 obronił doktorat, zaś w 1939 habilitację dotyczącą historii Ilchanidów. W trakcie II wojny światowej został powołany do wojska - służył jako tłumacz w Polsce, doradzał armii w kwestiach tureckich, zaś w 1944 prowadził kursy dla muzułmańskich kapelanów wojskowych rekrutujących się spośród sowieckich jeńców i dezerterów. Przez większość czasu jednak nadal zajmował się pracą naukową i w 1943 opublikował historię Złotej Ordy. Współpracownik Historische Kommission für Schlesien, gdzie oceniał prace z zakresu polonistyki. Od 1943 profesor filologii semickiej i islamistyki na Uniwersytecie w Monachium. Od 1944 kierował Instytutem Islamistyki na Uniwersytecie w Getyndze. Z armii został zwolniony w 1945 w stopniu szeregowca. Od 1948 profesor na Wydziale Historii i Kultury Bliskiego Wschodu na Uniwersytecie w Hamburgu. Był też działaczem starokatolickim, w latach 1958-1990 był współredaktorem pisma "Internationale Kirchliche Zeits chrift"Mirosław Filipowicz, Emigranci i jankesi. O amerykańskich historykach Rosji, Lublin: Wydawnictwo KUL 2007, s. 159, przyp. 366..