Pale CFA (z , po polsku stosuje się też nazwy: pale FSC, pale formowane świdrem ciągłym; , ) – budowlany element konstrukcyjny, stosowany przede wszystkim do wykonywania fundamentów głębokich pod ekranami akustycznymi i obiektami mostowymi, a także ścian palowych w konstrukcjach oporowych.
Historia Pierwotnie technologia pali CFA pozwalała na zastosowanie jako wypełniacza jedynie zaprawy. W 1981 roku firma Cementation Skanska rozwinęła proces, umożliwiając zastosowanie betonu konstrukcyjnego i w tym samym roku po raz pierwszy użyła tego rozwiązania w Wielkiej Brytanii. Technologia pali CFA rozwijała się szczególnie szybko w latach 90. XX wieku. Jednym z etapów jej doskonalenia było wprowadzenie ciągłej kontroli i rejestracji parametrów wiercenia (posuw świdra, prędkość obrotowa i moment stołu wiertniczego) oraz formowania (prędkość unoszenia świdra, wydajność i ciśnienie mieszanki betonowej, profil wypełnienia otworu).