Mieszanka ta jest pompowalna, o odpowiedniej konsystencji i granulacji kruszywa oraz zawartości cementu, a także pozbawiona dużych ziaren kruszywa, gdyż te powodują zatykanie przewodu. Świder podciągany w kontrolowanym tempie, z prędkością wystarczająco małą, by nie wywoływać zasysania gruntu i by otwór się nie zapływał. Jest ona dostosowana do wydajności podawania mieszanki, tak by przez cały czas formowania pala zapewnić wymagane jej nadciśnienie. W wyniku tego beton szczelnie wypełnia przestrzeń pod świdrem. Ciśnienie mieszanki betonowej utrzymuje stateczność otworu i zapewnia dobre zespolenie trzonu pala z gruntem.
W rezultacie zostaje uformowany słup płynnego betonu sięgający poziomu gruntu. Po wyjęciu świdra w świeżą mieszankę wprowadzany jest szkielet zbrojeniowy o długości zbliżonej lub mniejszej od głębokości otworu. Szkielet zbrojeniowy wprowadza się poprzez wciskanie i wibrowanie lub wciąganie prowadnicą z zaczepem. Najczęściej zbrojenie jest zagłębiane pod obciążeniem statycznym ze wspomaganiem wibracyjnym w końcowej fazie. Kosz zbrojeniowy pala CFA ma zazwyczaj w dolnej części lekko odgięte pręty, co ułatwia pogrążanie zbrojenia. Powszechnie stosuje się kosze zbrojeniowe o długości do 12 m.