Jaskinia Zwolińskiego (Grotka Zwolińskiego) – jaskinia w Dolinie Kasprowej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się we wschodnim zboczu Myślenickich Turni na wysokości 1314 metrów n.p.m. Długość jaskini wynosi 301,5 metra, a jej deniwelacja 34,2 metra.lewo|mały|Przekrój jaskini|250x250px lewo|mały|Otwór jaskini|250x250px Opis jaskini Od niewielkiego otworu wejściowego prowadzi korytarzyk, który przechodzi w ciasny przełaz (często z wodą). Za nim znajduje się Salka Odkrywców. Jej południowa część przechodzi w krótki korytarzyk idący do góry. Zaczyna się tu też wąska, 10-metrowa studzienka, która prowadzi do obszernego meandra kończącego się w Salce Sokołów. Dochodzą tu dwa ciągi idące z południowego wschodu i przecinając salkę biegną dalej w kierunku północno-zachodnim. Ciąg północno-wschodni prowadzi do Sali pod Moreną. Niskim przełazem idzie się do niewielkiej salki, a dalej po przejściu dwóch zwężeń dochodzi się Sali pod Moreną. W południowej części sala przechodzi w obszerny korytarzyk kończący się ślepo. W górnej części Salki Sokołów odchodzi korytarz, o owalnym przekroju. Jest to Suchy Korytarz, który w pewnym momencie przechodzi w ciasne szczeliny (wcześniej odchodzi boczny ciąg zakończony małym, bezodpływowym jeziorkiem). Dalej wąskim przełazem dochodzi się do poprzecznego korytarza.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jaskinia Zwolińskiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.