Wasilij Aleksandrowicz Starodubcew (ros. Васи́лий Алекса́ндрович Староду́бцев, ur. 25 grudnia 1931 we wsi Wołowczik w obwodzie lipieckim, zm. 30 grudnia 2011 w Nowomoskowsku) – radziecki i rosyjski polityk, Bohater Pracy Socjalistycznej (1976).
Życiorys Początkowo pracował w kołchozie w obwodzie lipieckim, a od 1949 w Zarządzie Budowlano-Montażowym w mieście Żukowskij, jednocześnie uczył się na kursach w aeroklubie, w latach 1951–1955 służył w lotnictwie wojskowym ZSRR jako mechanik. Zwolniony do rezerwy w stopniu młodszego porucznika, pracował w kopalni w Nowomoskowsku m.in. jako mechanik maszynista, 1959–1965 studiował w Woroneskim Instytucie Rolniczym, po czym został agronomem ekonomistą. Od 1960 członek KPZR, w 1966 zaocznie ukończył Wszechzwiązkowy Instytut Rolniczy, w 1973 został kandydatem nauk rolniczych, w latach 1964–1997 był przewodniczącym kołchozu im. Lenina, 1984 przemianowanego na Zjednoczenie Agroprzemysłowe „Nowomoskowskoje”. Wyróżniał się jako zarządca i organizator produkcji rolnej. W 1986 został przewodniczącym Wszechzwiązkowej Rady Kołchozów, w marcu 1989 wybrany deputowanym ludowym ZSRR, w kwietniu 1990 został przewodniczącym Związku Rolników RFSRR. Od czerwca 1990 do sierpnia 1991 przewodniczący Rady Chłopskiej ZSRR, jednocześnie od lipca 1990 do sierpnia 1991 członek KC KPZR.