Bolesław Łazarski ps. „Chmura” (ur. 10 maja 1912 w Ostrowcu, zm. 9 lutego 1999Nekrolog) – oficer Armii Ludowej oraz Straży Pożarnej, pułkownik ludowego Wojska Polskiego
Życiorys Po wybuchu II wojny światowej był żołnierzem Gwardii Ludowej, później został oficerem Armii Ludowej w stopniu porucznika. W 1943 wstąpił do PPR. Służył w 1 Brygadzie AL im. Ziemi Kieleckiej, w której pełnił funkcję oficera operacyjnego, od 14 sierpnia 1944 dowódcy I batalionu, a 12 września 1944 został przeniesiony do sztabu Obwodu III AL. W listopadzie 1944 wstąpił do ludowego Wojska Polskiego. Był oficerem politycznym. W 1946 był w stopniu majora. Brał udział w walkach z oddziałami podziemia antykomunistycznego.
Przez pewien czas sprawował urząd wicewojewody rzeszowskiego. Został prezesem Zarządu Okręgu Wojewódzkiego Zawodowej Straży Pożarnej RP w Rzeszowie, a od 1 kwietnia 1950 do końca stycznia 1952 Komendantem Głównym Straży Pożarnych. Mianowany wówczas pułkownikiem pożarnictwa, a po zmianie nomenklatury, od 1951 kapitanem komendantem w pożarniczym korpusie oficerskim. Datę powołania Łazarskiego na stanowisko komendanta 1 kwietnia 1950 przyjęto za początek istnienia Komendy Głównej Straży Pożarnych. W latach 1957–1972 ponownie w ludowym Wojsku Polskim. Pełnił służbę w Głównym Zarządzie Politycznym Wojska Polskiego.