Witalij Michajłowicz Szabanow (ros. Вита́лий Миха́йлович Шаба́нов, ur. 1 stycznia 1923 we wsi Łobaczi w guberni kostromskiej, zm. 30 lipca 1995 w Moskwie) – radziecki wojskowy i polityk, generał armii, Bohater Pracy Socjalistycznej (1981).
Życiorys W 1940 skończył szkołę średnią, potem studiował w Leningradzkim Instytucie Inżynierów Cywilnej Floty Powietrznej. Od marca 1941 w Armii Czerwonej, 1945 ukończył Leningradzką Akademię Wojskowo-Powietrzną Armii Czerwonej, od października 1943 do stycznia 1944 mechanik i technik pułku lotniczego w składzie 1 Frontu Ukraińskiego. W latach 1945–1949 technik, starszy inżynier i pomocnik kierowniczego inżyniera w Państwowym Instytucie Naukowo-Badawczym Sił Wojskowo-Powietrznych, później w Specjalnym Biurze nr 1 Ministerstwa Uzbrojenia ZSRR, brał udział w pracach nad systemami radiowymi i radarowymi oraz naprowadzania pocisków rakietowych, od 1947 w WKP(b). Od 1951 w Trzecim Głównym Zarządzie przy Radzie Ministrów ZSRR, od 1955 w Ministerstwie Ogólnej Budowy Maszyn, w marcu 1959 przydzielony do Państwowego Komitetu ZSRR ds. Radioelektroniki, został zastępcą głównego konstruktora Specjalnego Biura Konstruktorskiego nr 1, brał udział w pracach nad systemami rakietowymi i innymi systemami uzbrojenia Sił Zbrojnych ZSRR.