Iwan Jegorowicz Szawrow (ros. Ива́н Его́рович Шавро́в, ur. we wsi Szabuni w guberni witebskiej, zm. 25 kwietnia 1992 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii.
Życiorys Urodzony w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. Od 1935 służył w Armii Czerwonej, 1938 skończył szkołę wojskową, był dowódcą plutonu, później pułku zmechanizowanego, 1941 ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji im. Stalina. Uczestnik wojny z Niemcami, szef sztabu batalionu czołgów, zastępca szefa i szef sztabu brygady czołgowej na Froncie Briańskim, Południowo-Zachodnim i Południowym, uczestnik bitwy pod Moskwą i walk obronnych latem-jesienią 1942. Od końca 1942 szef wydziału operacyjnego sztabu Zarządu Dowódcy Wojskami Pancernymi i Zmechanizowanymi Frontu Dońskiego, uczestnik bitwy pod Stalingradem, od lutego 1943 szef Wydziału Operacyjnego Sztabu 4 Armii Pancernej. Od czerwca 1943 do końca wojny szef sztabu 19 Perekopskiego Korpusu Czołgowego Czerwonego Sztandaru, walczył na Froncie Centralnym, 4 Ukraińskim, 1 Nadbałtyckim i 2 Nadbałtyckim, 9 września 1943 mianowany pułkownikiem, od lipca 1944 brał udział w operacji białoruskiej i operacjach nadbałtyckich. W 1948 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im.