Według Henrietty Anny, Elżbiety Charlotty i Saint-Simona, Filip Lotaryński manipulował Monsieur i wykorzystywał związek z nim do własnych celów. Według Saint-Simona Filip poślubił swoją kuzynkę Beatrycze Hieronimę Lotaryńską (1662–1738), późniejszą opatkę Remiremont.
Książę Orleański zmarł w 1701 roku; przepisał w testamencie swojemu kochankowi kolekcję inkrustowanych złotem i macicą perłową mebli z Palais-Royal (większość z nich pochodziła z posagu Elżbiety Charlotty) i dożywotnią rentę.
Filip Lotaryński zmarł w 1702 roku w wieku pięćdziesięciu dziewięciu lat na skutek apopleksji.
Jego siostrzenica Maria Lotaryńska była księżną Monako poprzez małżeństwo z księciem Antonim I Grimaldim.
Potomkami kawalera Lotaryńskiego są niemieccy hrabiowie Oeynhausen i portugalscy markizowie Alorny.
Potomstwo Z małżeństwa ze swoją kuzynką Beatrycze Hieronimę Lotaryńską (1662–1738) nie miał dzieci;
Z nieformalnego związku z Claude de Souches miał jednego syna: Aleksander Bastard Lotaryński, Kawaler de Beauvernois (? – przed 1734)
Przypisy
Bibliografia Maria de Rabutin-Chantal: Listy pani de Sévigné, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1981. Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon, Pamiętniki, PIW Warszawa
Kategoria:Francuscy opaci benedyktyńscy Kategoria:Ród Guise Kategoria:Historia LGBT Kategoria:LGBT we Francji Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ducha Kategoria:Urodzeni w 1643 Kategoria:Zmarli w 1702