Antoine Nompar de Caumont, książę de Lauzun (ur. 1632, zm. 19 listopada 1723) – francuski arystokrata, dworzanin i wojskowy. Znany głównie z miłości do „najbogatszej dziedziczki w Europie” Anny Marii Ludwiki Orleańskiej, księżnej Montpensier i kuzynki Ludwika XIVLouis de Rouvroy, książę de Saint-Simon: Pamiętniki tom I str. 135-146.
Życiorys Antoine Nompar de Caumont, książę de Lauzun był synem Gabriela, hrabiego de Lauzun i jego żony Charlotty, córki Henri-Nompar de Caumont, księcia de La Force. Dorastał z dziećmi swojego krewnego Antoine III de Gramont, marszałka Francji. Jeden z nich Armand de Gramont, hrabia Guiche, był kochankiem Henrietty Anny, księżnej Orleanu, a jego siostra Katarzyna de Gramont, została księżną Monako poprzez małżeństwo z Ludwikiem i była jedną z miłości życia Lazuna.
Caumont zaczął jako młodzieniec służbę w wojsku pod rozkazami Tureńczyka jako giermek, a w 1655 przejął po swoim ojcu dowodzenie nad cent gentilshommes de la maison de roi – strażą przyboczną króla. Był wówczas znany jako hrabia de Puyguilhem i szybko zdobył łaski króla Ludwika XIV, który mianował go pułkownikiem królewskiego pułku dragonów i marszałkiem polnym Francji. Hrabia de Puyguilhem i przyszła księżna Monako należeli do koterii młodej księżnej Orleańskiej.