Berà (ur. około 770, zm. 844 w Rouen) – wizygocki arystokrata pochodzący z obszaru obecnej Katalonii. W latach 790–820 hrabia Rases i Conflent, w latach 801–820 hrabia Barcelony, margrabia Gocji, w latach 812–820 hrabia Girony, Besalui, Osony. Jego ojcem był książę Wilhelm z Akwitanii, a matką Kunegunda, pierwsza żona Wilhelma. Berà był kuzynem Karola Wielkiego i prawnukiem Karola Młota. Poślubił on wizygocką arystokratkę o imieniu Romilla, z którą miał córkę Argillę i syna Guillemo.
Zdobycie Barcelony Od 798 roku emirem Barcelony był Maur Wali Sadum Al Rauni, wróg emira Kordoby. Podczas swojego pobytu na dworze Karola Wielkiego w Akwizgranie Wali zabiegał o militarne wsparcie cesarza w walce z emiratem Kordoby. Obiecywał on w zamian za pomoc oddać Barcelonę w ręce chrześcijan. W 800 roku w Tuluzie zebrała się rada cesarska, na której postanowiono o zorganizowaniu wyprawy zbrojnej zmierzającej do zajęcia Barcelony. Na czele wyprawy Karol Wielki postawił swojego syna Ludwika I Pobożnego, ówczesnego wicekróla Akwitanii. W ekspedycji tej wzięli udział Wizygoci, którymi dowodzili Wilhelm z Akwitanii i jego syn - Bera, Prowansalczycy pod wodzą Lejbulfa i Gaskończycy dowodzeni przez księcia Sancha. Wojska chrześcijańskie wyruszyły do Barcelony z przekonaniem, że miasto zostanie oddane bez walki.