mały|Grób Zbigniewa Beliny-Prażmowskiego-Kryńskiego na cmentarzu Powązkowskim Zbigniew Belina-Prażmowski-Kryński (ur. 27 lub 29 grudnia 1892 w Warszawie, zm. 12 stycznia 1954 w Glasgow) – podpułkownik dyplomowany obserwator Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 27 lub 29 grudnia 1892 w Warszawie, w rodzinie Stefana i Wandy z Kryńskich. Ukończył gimnazjum realne w Warszawie oraz wyższe szkoły wojskowe w Warszawie i Paryżu. Od 1914 służył w armii rosyjskiej. Był podporucznikiem Gwardii w Izmaiłowskim Pułku Gwardii.
8 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 15 lipca 1916Dz. Rozk. Wojsk. Nr 12 z 19 grudnia 1918, poz. 324. i przydzielony do Szkoły Oficerskiej w DęblinieDz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918, poz. 383.. 28 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w wojskach lotniczych, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. W 1921 ukończył I Kurs Normalny Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu kursu został skierowany do służby w Departamencie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 27.