Franciszek Józef Goźliński (ur. w 2. poł. XVII wieku, zm. ok. 1745) – polski duchowny rzymskokatolicki.
thumb|240px|Epitafium w Brzozowie
Życiorys Został duchownym rzymskokatolickim. W Sanoku posługiwał jako prepozyt kościoła w szpitalu ubogich od 1699 do 1709, ołtarzysta (altarzysta) Arcybractwa Kapłańskiego Ołtarza Wniebowzięcia NMP kościele parafialnym, proboszcz parafii. Następnie pracował na urzędach komendarza parafii w Nowotańcu od ok. 1713 i w Dudyńcach od ok. 1715. Później sprawował urzędy proboszcza (prepozyta): kolegiaty w Brzozowie od ok. 1720/1724, w Radymnie od 1728, Lubeni od 1741 i w Besku, parafii farnej w Rzeszowie od 26 marca 1743 do 1745 oraz w Lesku. Mianowany kanonikiem honorowym przemyskiej kapituły katedralnej w 1716, w składzie kanoników gremialnych od 1744.
Po jego staraniach dokonano odbudowy kościoła św. Michała Archanioła w Sanoku, zniszczonego w pożarze z 1680. Przy tymże kościele zostało powołano w 1723 kolegium księży mansjonarzy, ufundowane przez ks. Goźlińskiego i zatwierdzone rok później przez bp. Jana K. SołtykaFeliks Kiryk, Kościół parafialny. W okresie staropolskim, s. 237, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995., a później został wzniesiony dom mansjonarski, także fundacji księdza.