Odnóża są krótkie. Pojedyncze solenidia obecne są tylko na goleniach pierwszej ich pary. Przedstopia (szczytowe części stóp) wyposażone są w dwa właściwe pazurki i owłosione, poduszczkowate empodium. Ilość szczecinek (chetotaksja) na odnóżach przedstawia się następująco:
+ Chetotaksja odnóży pary odnóży biodro krętarz udo kolano goleń stopa I 2 1 7 5 8 14 II 2 1 7 4 5 11 III 1 2 2 1 5 8 IV 1 1 1 0 4 8
Biologia rozwoju Pierwszym stadium cyklu rozwojowego jest larwa, po której następują stadia nimfalne. Samice przechodzą cykl z trzema stadiami nimfalnymi: protonimfą, deutonimfą i tritonimfą. Z tritonimfy powstaje osobnik dorosły. U samic T. knorri stwierdzono zdolność do pedogenezy. Jaja mogą się u tego gatunku rozwijać już w stadium tritonimfy i rozmnażanie możliwe jest przed osiągnięciem przez samicę stadium osobnika dorosłego. U samców (co najmniej dwóch gatunków) osobnik dorosły rozwija się bezpośrednio ze stadium deutonimfy, w związku z czym stadium tritonimfy jest pomijane w rozwoju.
Stadia młodociane różnią się od siebie oraz od osobników dorosłych m.in. rozmiarami i chetotaksją (ilością, rozmieszczeniem i kształtem różnych szczecin). Ponadto larwa ma tylko trzy pary odnóży.