Kinoteatr Słońce – jedno z największych i najnowocześniejszych kin w Polsce okresu międzywojennego, zlokalizowane w Poznaniu przy placu WolnościMałgorzata Hendrykowska, Miejsce kina w życiu kulturalnym Poznania (1919-1927), w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/1985, s. 48-51, ISSN 0137-3552. Zniszczone w 1945.
Historia Obiekt powstał na działce kupca Stefana Kałamajskiego, w miejscu drugiego najstarszego poznańskiego kina – Pałacowego, którego wyburzanie rozpoczęto 3 maja 1927. Autorem projektu był Józef Schneider, a budowniczym poznańska firma Franciszka Budzyńskiego. Nowe kino otwarto 20 grudnia 1927 (budowa trwała sześć miesięcy) z dużym rozmachem, przypominającym kampanie amerykańskie. Miało 2500 m² powierzchni i 1600 miejsc dla widzów, czyli więcej niż wówczas poznański Teatr Wielki (1050). Miejsca zlokalizowano na sali parterowej, a także na balkonach i w lożach. Plan wnętrza zapewniał bardzo dobrą widoczność, niezależnie od miejsca przebywania widza. Pod ekranem znajdowała się scena oświetlana jupiterem z kabiny projekcyjnej, w której umieszczono dwa najnowocześniejsze w tamtych czasach aparaty projekcyjne. Sufit imitował niebo. W jednej z nisz umieszczono organy Wurlitzera (2000 tonów i efekty onomatopeiczne), a w drugiej pozostawiono miejsce na chór.