Sertse Dyngyl (gyyz. ሠረጸ ድንግል, co znaczy Latorośl cnoty, imię tronowe; መልአክ, Melek Seged, co oznacza ten któremu kłaniają się anioły) (ur. 1550 – zm. 4 października 1597 r.) – cesarz Etiopii w latach 1563–1597. Pochodził z dynastii salomońskiej.
Okoliczności wstąpienia na tron thumb|Pałac Guzara w mieście Efmraz, gdzie Sertse Dyngyl spędził trzy pory deszczowe pomiędzy 1571, a 1580 rokiem. Sertse Dyngyl był synem cesarza Minasa, zmarłego w 1563 roku. Po śmierci Minasa rozpoczęła się walka o władzę pomiędzy różnymi ugrupowaniami etiopskiego możnowładztwa. Pierwszą grupę stanowili: cesarzowa Seble Uangiel – matka Minasa, zdetronizowana przez niego, cesarzowa Sylluj Hajla, azzaż Kumo, dowódca cesarskiej gwardii Ananiasz, oraz przedstawiciele duchowieństwa tacy jak Atske Dyngyl, Kyfle Marjam i Sybhat Leab. Popierali oni kandydaturę młodego Sertse Dyngyla. Drugie ugrupowanie tworzyli: Zera Johannys – zarządca Godżamu, Harbo – władca Dembiji, oraz możnowładcy Yslam Seged, Rom Seged i Teklu. Ich zamiarem było osadzenie na tronie siostrzeńca byłego cesarza Lybne Dyngyla, abieto Hemelmana. Zaraz po śmierci Minasa, pierwsze z ugrupowań ogłosiło cesarzem trzynastoletniego Sertse Dyngyla, jednak grupa forsująca Hamelmana nie myślała o rezygnacji ze swojego planu.