Eberhard II (ur. przed 1265 r., zm. 4 lipca 1308 r.) – hrabia Mark od 1277 r.
Życiorys Eberhard był jedynym synem hrabiego Mark Engelberta I i jego pierwszej żony Kunegundy, córki Henryka z Blieskastel. Objął hrabstwo Mark w 1277 r., po tym, jak jego ojciec związał się sojuszem z przeciwnikami arcybiskupa Kolonii Zygfryda z Westerburga i zginął schwytany przez jednego z sojuszników arcybiskupa. Tuż po objęciu władzy Eberhard musiał ulec Zygfrydowi zgadzając się na znaczne ograniczenie swojej samodzielności.
Zaraz potem udał się jednak na dwór króla niemieckiego Rudolfa Habsburga i uczestniczył w jego wojnie z królem Czech Przemysłem Ottokarem II. Po powrocie do domu zaczął organizować ponownie koalicję przeciwko arcybiskupowi, pozyskując licznych świeckich książąt oraz miasta Westfalii i Nadrenii, korzystając też z potajemnego wsparcia królewskiego. W 1283 r. wybuchła wojna o sukcesję limburską i Engelbert stał się jednym z głównych stronników księcia Brabancji Jana I, w obozie przeciwnym arcybiskupowi. 5 czerwca 1288 r. doszło do bitwy pod Worringen, w której Eberhard wziął udział po stronie zwycięzców, a arcybiskup poniósł klęskę. Wojna została zakończona, a Eberhard zmusił uwięzionego Zygfryda z Westerburga w 1289 r.