Barbara Budkiewicz (ur. 2 grudnia 1886 w Głuchówce (powiat mścisławski), zm. 21 sierpnia 1937 w Moskwie) – polska działaczka socjalistyczna i komunistyczna, historyk ruchu robotniczego.
Życiorys Córka Edmunda Czechowskiego. Pochodziła z rodziny ziemiańskiej. Od 1904 pracowała w fabryce w Warszawie. Działaczka PPS, od 1906 PPS-Lewicy. W 1909 wydalona z Królestwa Polskiego. Studiowała ekonomię na w Brukseli. Od 1913 w Petersburgu/Piotrogrodzie. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu w 1917 pracowała w Piotrogrodzkiej Radzie Delegatów Robotniczych i Żołnierskich. Po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) pracownik Komisariatu do Spraw Polskich, następnie kierownik sekcji polskiej wydziału oświaty guberni mohylewskiej, wykładowca na kursach czerwonych dowódców w Smoleńsku, kierownik polskich kursów politycznych przy sztabie Frontu Zachodniego w czasie wojny bolszewicko-polskiej. W latach 1921–1923 kierowała sekcją polską na Komunistycznym Uniwersytecie Mniejszości Narodowych Zachodu w Moskwie, była zastępcą sekretarza naukowego Komisariatu Ludowego Oświaty RFSRR. W latach 1926–1930 wykładowca na Komunistycznym Uniwersytecie Białorusi, w latach 1930–1933 pracownik Białoruskiej Akademii Nauk w Mińsku (sekretarz naukowy Instytutu Polskiej Kultury Proletariackiej).