Izolacja DNA – proces oczyszczania DNA z innych składników chemicznych i biologicznych obecnych w próbce materiału prowadzony z wykorzystaniem różnych procesów fizycznych oraz chemicznych. Po raz pierwszy DNA zostało wyizolowane w roku 1869 przez Friedricha Mieschera. Obecnie jest standardową metodą stosowaną w biologii molekularnej oraz w analizach sądowych.
Ogólny przebieg procesu Obecnie procedurę prowadzi się z użyciem gotowych zestawów a jej szczegółowy przebieg zależy od rodzaju materiału biologicznego oraz stosowanych metod lecz ogólnie proces wygląda następująco: Zniszczenie komórek przez homogenizację lub lizę w celu wydostania cząstek DNA do roztworu. Zwykle proces ten prowadzi się przez zastosowanie odczynników lizujących lub metodami fizycznymi takimi jak mieszanie, rozcieranie, czy niszczenie ultradźwiękami. Usunięcie błon lipidowych oraz dalszy rozpad komórek przez dodanie detergentu lub surfaktantu. Usunięcie białek przez dodanie proteazy (niektóre protokoły pomijają ten krok). Usunięcie RNA przez dodanie RNazy (niektóre protokoły pomijają ten krok). Oczyszczenie DNA z detergentów, białek, soli i innych składników dodanych do mieszaniny w poprzednich krokach. Zwykle stosuje się jedną z metod: Precypitacja w alkoholu prowadzona zwykle z użyciem zmrożonego etanolu lub izopropanolu.