Parafia św. Antoniego z Padwy w Witebsku (biał. Парафія Св. Антонія Падуанскага ў Віцебску) – parafia rzymskokatolicka w Witebsku. Należy do dekanatu witebskiego diecezji witebskiej. Została utworzona w 2001 roku.
Historia W 1676 roku wojewoda witebski Jan Antoni Chrapowicki wybudował drewniany klasztor Bernardynów. W 1708 roku spłonął w wyniku działań wojennych. Po zakończeniu wojny północnej kościół i klasztor odbudowano staraniem wojskiego witebskiego Michała Chotolskiego Szpaka. Podczas pożaru Witebska w 1733 roku spłonął ponownie. W 1737 roku rozpoczęła się budowa murowanego kościoła i klasztoru ufundowanego przez podkomorzego witebskiego Kazimierza Sakiewicza i jego żonę Teklę z Larskich. W 1768 roku kościół św. Antoniego Padewskiego został konsekrowany przez biskupa sufragana białoruskiego Feliksa Towiańskiego. W 1772 roku w klasztorze mieszkało 10 zakonników. W 1832 roku skasowano klasztor Bernardynów. W 1843 świątynia została kościołem parafialnym i funkcjonowała do 20. lat XX wieku. Zdewastowany klasztor w 1855 roku stał się własnością instytucji państwowych. W latach 40. XX wieku został zniszczony postanowieniem specjalnego dekretu. W 1912 roku w parafii pracowało 6 księży, liczyła ona 5070 wiernych. Na terenie parafii leżały kaplice: Horodnia, Cechówka, Łużyn, Chociml, Leontowo, Skuratowo, Siedce, Mikulino.