Jakub (gyyz. ያዕቆብ, Jaykob, imię tronowe Melek Seged II, co znaczy ten któremu kłaniają się aniołowie; መልአክ ሰገድ) (ur. około 1590, zm. 10 marca 1606) – cesarz Etiopii w latach 1597–1603 i 1604–1606.
Życiorys Okoliczności wstąpienia na tron Po śmierci cesarza Sertse Dyngyla w 1597 rozpoczęła się walka o władzę pomiędzy trzema kandydatami do tronu. Pierwszym z nich był wnuk cesarza Minasa, Zedyngyl. Wolą Sertse Dyngyla było, aby to właśnie on został jego następcą. Drugim potomek cesarza Lybne Dyngyla i syn Fasila, Susnyjos. Trzecim natomiast najmłodszy z pozostałych, choć małoletni syn Sertse Dyngyla, Jakub, którego popierała wdowa po cesarzu ytiegie Marjam Syna, niepomna na wolę zmarłego małżonka, a także ras Kyfle Uahd z Tigraj, dedżazmacz Zesyllasje i ras Atanazy z Begiemdyru. Wymienieni możnowładcy uczynili Jakuba cesarzem, a Atanazy został regentem, jednak ich przeciwnicy nie składali broni. Zedyngyl szukał poparcia u możnowładców z Godżamu, a Susnyjos u ludów Galla na południu kraju. W 1603 Jakub próbował uniezależnić się od rządzących w jego imieniu zwierzchników. W tym celu nawiązał relacje z europejskimi misjonarzami i pozwolił im na prowadzenie etiopskich szkół. W tym samym 1603 do Etiopii przybył hiszpański jezuita Pedro Páez.