W 1936 został wyznaczony na opiekuna młodzieży przez zarząd oddziału sanockiego koła Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. W 1936 został członkiem sanockiego komitetu Zjazdu Górskiego zorganizowanego w sierpniu 1936 w Sanoku. Po II wojnie był organizatorem i kierownikiem oddziału powiatowego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Sanoku (jego następcami byli Wacław Machnik, Roman Daszyk). Od 1953 do 1955 był nauczycielem przedmiotów ogólnokształcących w szkołach mechanicznych w Sanoku.
thumb|240px|Grobowiec rodziny Moszoro w Sanoku thumb|240px|Ogródek jordanowski w Sanoku (2012) Został harcerzem. Od 1932 do 1938 był odpowiedzialny za gromady zuchowe w Hufcu ZHP Sanok. W strukturze sanockiego hufca pełnił stanowisko pierwszego namiestnika zuchowego. Opiekował się również drużynami harcerskimi. Sprawował funkcję komendanta reprezentacji sanockiego hufca na Zlot Harcerstwa Polskiego w Spale w terminie od 11 do 25 lipca 1935 zorganizowanego na jubileusz 25-lecia istnienia skautingu polskiego. Po zakończeniu wojny współorganizował ruch harcerski w Sanoku. Jesienią 1945 w stopniu harcerza orlego został mianowany przez Komendę Chorągwi w Rzeszowie na stanowisko hufcowego w Sanoku (wówczas działali tam również Czesław Borczyk, Józef Pohorski, Leszek Kril-Nartowski)Andrzej Brygidyn, W latach powojennych. Życie polityczne.