Od 10 czerwca do 1 grudnia 1944 był dowódcą 184 Dywizji Piechoty 5 Armii 3 Frontu Białoruskiego, 12 lipca 1944 na czele dywizji brał udział w zajmowaniu miasta Troki, a 17 sierpnia 1944 w forsowaniu Niemna, 2 grudnia 1944 został ranny. Od 19 lutego do 3 września 1945 dowodził 184 Dywizją 1 Frontu Dalekowschodniego, uczestniczył w działaniach wojennych w Mandżurii, 1947 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, od kwietnia 1947 dowodził 12 Gwardyjską Dywizji Zmechanizowanej Białoruskiego Okręgu Wojskowego. Od stycznia 1950 był zastępcą dowódcy 87 Korpusu Piechoty Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego, 1955 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa, od grudnia 1955 był I zastępcą dowódcy 8 Gwardyjskiej Armii Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, 25 maja 1959 został generałem porucznikiem, od września 1960 do stycznia 1961 zajmował stanowisko zastępcy dowódcy Karpackiego Okręgu Wojskowego, następnie zakończył służbę w armii.