Stanisław Hynek herbu Topór (ok. 1475–1533) – strażnik polny koronny w 1506 rokuMarek Plewczyński, Naczelne dowództwo armii koronnej w latach 1501-1572, w: Studia i Materiały do Historii Wojskowości t. XXXIV, 1992, s. 57., żołnierz nadworny, rotmistrz obrony potocznej, podkomorzy łęczycki.
Życiorys Urodził się w polskiej rodzinie szlacheckiej Hynków herbu Topór, wywodzącej się z Unienia w powiecie łęczyckim. Był synem Jana, podkomorzego łęczyckiego i rotmistrza obrony potocznej. Od młodości poświęcił się karierze żołnierskiej, od 1499 wzmiankowany jako rycerz nadworny (curienses) Jana Olbrachta. W 1502 podjął służbę w obronie potocznej, został skierowany razem z Januszem Świerczowskim na Podole do granicznych posterunków z zadaniem obserwowania poczynań Tatarów. Od 1506 po reorganizacji obrony potocznej stał na czele 60 konnego oddziału straży oraz kierował najdalej wysuniętymi na wschód posterunkami granicznymi korony, zakres jego obowiązków był taki sam jak strażnika polnego, jednak Hynek nie używał tego tytułu, który oficjalnie powstał w okresie nieco późniejszym.