Gotfryd VI (I) Brodaty zwany też Wielkim (ur. ok. 1060, zm. 25 stycznia 1139) – książę Dolnej Lotaryngii jako Gotfryd VI w latach 1106–1128 i landgraf Brabancji jako Gotfryd I od 1095 z dynastii z Louvain.
Życiorys Gotfryd był drugim synem Henryka II, hrabiego Louvain i Adeli z Betau. Po śmierci starszego brata Henryka III objął hrabstwo Louvain i Brabancji. W sporze o tron niemiecki między Henrykiem IV i jego synem Henrykiem V opowiedział się po stronie młodszego Henryka i w nagrodę w 1106 r. otrzymał odebrane Henrykowi I z Limburga księstwo Dolnej Lotaryngii. Zdobył także Akwizgran.
Henryk I nie ustawał jednak w staraniach o odzyskanie należnego mu księstwa i umacniał się we wschodniej jego części. W 1114 r. rywale wspólnie wzięli udział w powstaniu arcybiskupa Kolonii Fryderyka ze Schwarzenburga przeciwko Henrykowi V, ale już wkrótce Gotfryd zbliżył się do cesarza, z jego pomocą osadził swego brata Albero na stanowisku biskupa Leodium i wznowił walkę z synem i następcą Henryka I, Walramem II. Oznaką rosnącej za sprawą Gotfryda potęgi rodu z Louvain było zawarte w 1125 r. małżeństwo jego córki Adelajdy z królem Anglii Henrykiem I.