mały|Grób Maksymiliana Sznepfa na cmentarzu wojskowym na Powązkach Maksymilian Marian Sznepf, właśc. Schnepf (ur. 10 grudnia 1920 w Drohobyczu, zm. 17 sierpnia 2003 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany ludowego Wojska Polskiego, jeden z dowódców pododdziałów biorących udział w „obławie augustowskiej”, nauczyciel akademicki, działacz społeczności żydowskiej w Polsce.
Życiorys Urodził się w Drohobyczu w rodzinie żydowskiej, jako syn Szymona Schnepfa (zm. 1936) i Eugenii (Gitli) z domu Kneppel (zm. 1942). Miał starszego brata Zygmunta (1913–1942)•••. Wraz z rodziną zamieszkiwał przy ulicy J. Piłsudskiego 15 w Drohobyczu. Jego ojciec był kupcem oraz działaczem politycznym i społecznym w Drohobyczu••. Kształcił się w Państwowym Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Drohobyczu•• (jego nauczycielem był Bruno Schulz).
Od 19 września 1940 do 1943 był żołnierzem Armii Czerwonej. W czerwcu 1943 powołany do ludowego Wojska Polskiego i 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Brał udział w walkach o Stalingrad, bitwie pod Lenino, walkach o warszawską Pragę, walkach o Warszawę, operacji berlińskiej.