Był profesorem w Podyplomowej Szkole Nauk Politycznych. Od 1995 na emeryturze.
Należał do: Akademii Technicznej Japonii, Japońskiej Akademii Inżynieryjnej, Komitetu UNESCO do spraw Nauki i Techniki, wiceprezes Japońskiego Towarzystwa dla Międzynarodowego Rozwoju, Amerykańskiego Towarzystwa dla Międzynarodowego Rozwoju, Japońskiego Towarzystwa Konstrukcji Stalowych, Międzynarodowego Towarzystwa Mostów i Konstrukcji Inżynierskich, Amerykańskiego Towarzystwa Inżynierów Cywilnych.
Był ekspertem rządu Japonii do wdrożenia planów rozwoju gospodarki: Bangladeszu, Korei, Singapuru, Tajlandii, Turcji, Filipin, Indonezji, Indii.
Projektował wiele konstrukcji mostów japońskich o rozpiętości głównego przęsła: wiszących: Akashi Kaikyo – 1990 metrów, Minami Bisan – 1100 metrów, Kioto Bisan – 990 metrów, Ohnaruto – 876 metrów, Tokio Harbour – 570 metrów, podwieszonych: Tsurumi – 510 metrów, Ikuchi – 490 metrów, Jokohama Bay – 460 metrów, Tsingma – 1377 metrów, Kapshui Mun w Hongkongu – 430 metrów, Yangpu – 602 metrów, Nanou – 423 metry w Szanghaju.
Projektował i nadzorował projekty ponad 30 mostów stalowych, konsultował mechanikę stalowych konstrukcji cienkościennych dla firm budowlanych i projektowych mostów.